Piotr Szymczak - blog

Czyli singlowanie kiedyś i teraz okiem starego kawalera.
 
Kiedyś singiel - czy jak kto woli stara panna / stary kawaler - nie miał łatwego życia, był „na językach” u wszystkich sąsiadów, a niejednokrotnie obgadywany i wytykany przez całą wioskę, czy miasteczko. W różnych czasach do szykan społecznych (tylko ze względu na stan cywilny) dochodziło piętnowanie na każdym kroku zachowania takiej starej panny czy starego kawalera. Nie wypadało się pokazywać na imprezie samemu, kobiecie nie wypadało pokazywać się z młodszym kawalerem, a kawalerowi ze starszą panną. Kategorycznie zabronione były wszelkiego rodzaju umizgi, a zniesmaczenie budziły kontakty cielesne, zwłaszcza takie, których efekt był widoczny w postaci ciąży (stosowny podatek). Jakby tego było mało, taki singiel płci męskiej (po 30 roku życia) był zobowiązany uiszczać stosowny podatek bykowe za to że jest starym kawalerem, w  czasach jeszcze dawniejszych chędożenie takiego kawalera, którego następstwem była ciąża tez było karane podatkiem.

 
Foto by Ka-ho Pang na licencji CC

Jak widać, czasy kiedyś singiel miał nie łatwe, nie dość, że zewsząd przykrości to jeszcze podatek.

Singlowanie dziś - jest lepiej, niż było.

W czasach obecnych można powiedzieć, że taki singiel ma raj, nie wytykają go palcami na każdym kroku, nie musi płacić podatku tylko dlatego, że nie wstąpił w związek małżeński. Wprawdzie seks niesie ze sobą takie samo ryzyko zarażenia się wszelkiej maści wenerami, ale jeśli w alkowie nie zdradzisz swego imienia, możesz siać swe geny wszędy jak kraj długi i szeroki, podatku od poczętych dzieci z nieprawego łoża nie zapłacisz. Jeśli zdradzisz swe imię lub nazwisko i nieroztropnie doprowadzisz się w błogostan, po którym nogi jak z waty się robią, i nietrzymanie śliny następuje, licz się z tym, że do końca swych dni będziesz bulił za to żeś, geny swe niecne rozprzestrzenił ... :)

Niemniej jednak cywilizacyjny postęp wiele zmienił, nie tylko w porównaniu z czasami króla świeczka, ale choćby i w porównaniu z czasami PRL-u. Oczywiście zmiany nie dotyczą wszystkich, dalej są osoby, których mentalność kuleje i czy to starsza pani na wsi, czy też nieco młodsza pani w mieście to nie ma znaczenia. Zawsze znajdzie się ktoś, kto z chęcią policzy Twoje wiosny, chętnie zajrzy do szuflady czy nie dysponujesz sztucznymi członkami lub gumowa vadżia, z miłą chęcią posłuchałby twych jęków, achów i ochów tylko po to by na klatce schodowej podzielić się rewelacjami na temat Twojego rozpustnego życia przedmałżeńskiego czy staropanieńskiego / starokawalerskiego. Ponoć robienie za prześcieradło mimo setek lat, dalej jest w modzie. By nastąpiła normalizacja, pewne pokolenia muszą być zastąpione nowymi, nieobarczonymi ciężarem staropanieństwa i starokawalerstwa.
 
Daleki jestem od lansowania mody na bycie samemu, sporo też brakuje mi, by pochwalać zachowanie ludzi, którzy popadają w skrajności w skrajność - po nieudanym związku obrażają się na całą płeć i stwierdzają, że bycie singlem jest Ok.

Otóż bycie singlem nigdy nie było OK i nigdy takie nie będzie, oczywiście można się oszukiwać, ale człowiek to zwierze, które musi żyć w społeczności, w grupie, w parze. Zaklinanie się, że chce się być samemu do końca swych dni, jest zwyczajnie niemądre lub świadczy o pewnych zaburzeniach, wystarczy zobaczyć, jak cierpią osoby starsze pozbawione partnera (śmierć), opuszczone przez potomstwo. Oczywiście nic na siłę, ale w parze zawsze lepiej ...

Ja niechlubnie też zaliczam się do tej społeczności, kiedyś było blisko zmiany stanu cywilnego lub tak mi się wydawało, po latach nim skończyłem trzydziestkę, postanowiłem się ożenić :) nie wyszło. Jak się okazuje 5 dni to za mało, by zrobić dobry casting, wyłonić kandydatki i nie żałować wyboru, takoż singluję dalej, ciesząc się że podatków płacić nie muszę.
 
Ostatnio zauważyłem, na sobie i kilku innych kolegach, którzy trzymają się dzielnie w stanie kawalerskim, że z wiekiem wymagania rosną. Ja jestem specyficzny, więc i moje wymagania mogły mi się wydać oderwane od realiów, ostatnio po licznych konsultacjach i obgadywaniu fajnych koleżanek zauważyłem, że starzy kawalerzy „dziadzieją” i wymagania w sposób wprost proporcjonalny rosną do ich wieku. 

Idealna kobieta dla singla i nie tylko.

Kiedyś wystarczałoby kobieta była ładna, by jeden czy drugi się zainteresował, w zależności czy była też mądra, była klasyfikowana jako dziewczyna na wyjścia i do zabawy, ale bez zobowiązań lub jako potencjalna kandydatka do ślubnego kobierca. Z czasem okazuje się, że bycie mądrą i ładną nie wystarcza, by związać się na dłużej, o zgrozo bycie tylko ładną też już nie jest atutem, nawet przy jednorazowym wypadzie "na lody". Z czasem okazuje się, że wymagania w stosunku do kobiety, z którą zamierzamy się jednorazowo lub tylko kilka razy podzielić się wiedzą zdobytą podczas studiowania Kamasutry, są o wiele większe niż w stosunku do partnerki, która ma rodzić nam dzieci.

Oczywiście zakładamy, że podczas dzielenia się wiedzą nie nastąpią żadne okoliczności, które mogłyby nas "usidlić", przy bezmózgiej blacharze z fajnym biustem i wyrobionymi ustami. Trochę straszno, ale niestety obserwuję, że tak właśnie jest.
 
O ile panna na jednorazowe turne nie ma łatwo, o tyle ta ładna i mądra co ma być matką dzieci, ma przechlapane, jeśli już się zdarzy, że zostanie wstępnie oznaczona jako zainteresować się nią (to połowa sukcesu), to w drugim etapie czeka ją prawdziwy maraton wymagań, niejednokrotnie wykluczających się.

Bądź mi grzeczna, bądź mi dziwką w alkowie, koniecznie opanuj francuski rozdział Ars amandi, tylko tak by nie było to wulgarne ani obsceniczne, jednocześnie musisz spełniać najskrytsze męskie marzenia i nie licz na całusa po, bo to dla nas jest nazbyt wulgarne. Bądź miła i słuchaj się tego, który Cię wybrał, nie upieraj się przy swych racjach, ale jednocześnie posiadaj swoje zdanie i koniecznie go broń jeśliś pewna swych racji. Masz auto, super, ale jeśli prowadzisz jak ta baba nie licz, że będziemy odbierać Twoje telefony z żalami, że nie możesz zaparkować, ale jednocześnie wiedz, że możesz do nas zadzwonić z każdą techniczną sprawą. Ubieraj się skromnie, by żaden fagas na ulicy się Tobą nie podniecał, ale jednocześnie tak by wszyscy koledzy mi zazdrościli takiej fajnej dziewczyny. Szanuj pracę, szefa swego, racjonalnie inwestuj, ale gdy zadzwonię bądź gotowa na studiowanie Ars amandi, choćby miało się to wiązać z absencją w pracy. Lubimy, gdy otwarcie mówisz o swych potrzebach seksualnych, choć jednocześnie przeszkadza nam to że tym zachowaniem w opinii naszych kolegów wyrabiasz sobie opinię laski tylko do ...  
 
Te i wiele wiele innych wymagań, jak widać w dużej części poświęcone są one jednej sferze życia i wzajemnie się wykluczają, czasem mam wrażenie, że budowanie związku, miłość, czułość schodzi na inny plan lub pojawia się zamiennie. Może winniśmy być w związkach z dwoma kobietami, jedna grzeczna poukładana, wierna, czuła i troskliwa niczym mniszka, a druga wamp, nimfomanka wulkan seksu. Bo przyznacie, że chyba ciężko pogodzić tak różne sposoby bycia w jednym ciele? A może my podstarzali faceci mamy już poprzewracane w głowach, obarczeni pewnymi doświadczeniami nie wiemy czego chcemy. A może tyle nasłuchaliśmy się o zmienności kobiet, że sądzimy, że mogą one zmieniać się jak za dotknięciem różdżki - wamp -mniszka -wamp -nimfomanka - grzeczna z kucykami - pani ambitna w garniaku i okularkach - wamp.
 
Cóż, sobie i innym singlom (w tym kolegom mym) życzę trafnych wyborów życiowych i mniej malkontenctwa :), choć ja ślubu i wesel raczej nie polubię. Życie ponoć jest jedno ...