Piotr Szymczak - blog

Ostatnio wzięło mnie na wspominanie studenckich czasów, może to za strawą kilku spotkań z „starą akademicką gwardią”. W czasie tego mojego wspominania zerknąłem na moją półkę z grami komputerowymi, przekładam tytuły i nie jestem w stanie sobie przypomnieć, kiedy ostatnio w coś  grałem, poza grami na komórce.

Wiedźmin jedna z gier, która mnie oczarowała.

W czasach kiedy ja zaczynałem studia, komputer w akademiku miały nieliczne osoby, 2-3 komputery, z czasem ich przybywało, ale nie było za bardzo sensu ściągać komputer, bo nie było Internetu. Cała aktywność około komputerowa skupiona była wokół gier i muzyki.

Do dziś jako swego rodzaju urban legend krąży anegdota, jak przynoszono z wydziału płytę Kazika na dyskietkach. Nie wiem czy ktoś sobie teraz to imaginuje, ale najpierw trzeba było ściągnąć tę płytę (zapewne pojedyncze mp3), potem podzielić pliki jakimś programikiem i wgrać na dyskietkę, kilkanaście i tak kilka razy. Masakra.

Ogólnie to były czasy wolnych komputerów i gier typu Heroes of Might & Magic 1 i 2, zawsze będę pamiętał maratony kolegów grających właśnie w tę grę. Sprzęt był tak wydajny, że w czasie „wejścia do zamku” można sobie było herbatę zrobić i nawet posłodzić. Wspominałem, że komputerów było mało, a grało kilka osób? To teraz pomnóżcie sobie czas na zrobienie herbaty, razy 6 graczy a do tego było budowanie, potyczki etc. To były niekiedy 14 godzinne maratony, a na korytarzu rozlegało się intro odgrywane podczas potyczek.

Z czasem komputery stały się szybsze i w takie strategie można było grac już nieco szybciej, co nie znaczy krócej. Zostając w Łodzi na jakiś weekend, bo kobiety akurat pojechały do swojej mamy organizowaliśmy maratony. 12 godzin, 14 godzin, a najwytrwalsi potrafili nawet 20, ja dałem się namówić tylko na kilka takich maratonów i zazwyczaj szybko odpadałem. Tyle godzin w kółeczku 6 facetów siedzących w ciemnym pokoju przed monitorem jakoś dziwnie wpływa na organizm, boli głowa, bolą oczy i trzeba się jakoś ratować, czy to nakładaniem mokrych ręczników, zwilżaniem twarzy etc. Teraz jest o wiele lepiej, są różnego rodzaju preparaty.
BTW w poniedziałek konkurs na tym blogu właśnie z preparatami dla tych którzy siedzą długo przed komputerem.

Ból głowy i oczu to jedno, pamiętam, jak buntowała się fizjologia, jak żołądek domagał się pokarmu, a kolega, u którego się grało, w lodówce miał tylko światło. Wiele razy życie uratował nam paprykarz szczeciński.
Do dziś słyszę słowa Arka, „ to jest hirołs, Terka to jest urwa hirołs” będące potwierdzeniem tezy, że nie liczy się ilość wojsk a jeno ranga bohatera. I znamienne zjesz jak przegrasz albo jak skończymy :)

Jak na osobę, która nie grywa w gry to można powiedzieć, że sprawiało mi przyjemność zagrać od czasu do czasu w tę strategię, choć szybko kończyłem, bo sąsiedzi zabierali mi zamek.

Pamiętacie Medal of Honor?
Dla mnie ta strzelana to już czasy szybkich komputerów, Internetu w akademiku i wielkiego strachu. Spotykając się ze znajomą, do dziś żartujemy, że o mało nie przyprawiła mnie o zawał. Zwiedzam jakieś lochy, fafnasty autosave spodziewam się mumii czy innej bestii, nagle zza moimi plecami odzywa się Iza pytając, co robię. Urwa, mam zawał właśnie:) Dawno tak wysoko nie podskoczyłem na krześle. Do gierki wracałem jeszcze kilka razy, ale to już nie były takie sesje jak z  latającymi smokami.

Już około trzeciej dekady, miałem okazję być jedną z pierwszych osób które otrzymały Wiedźmina, współpracowałem z wydawcą, znajomy pracował przy produkcji, dostałem więc edycję dla partnerów. Jakoś nie byłem przekonany do tej gry, bo zawsze starałem się takich unikać, były dla mnie za trudne, za wiele rzeczy trzeba było robić naraz. Z czasem się do niej przekonałem, niestety gry nie przeszedłem jej, mimo że wracałem do zapisu wielokrotnie, utknąłem gdzieś na przedmieściach Wyzimy, przegrywając całą kasę w kości i trwoniąc ją na romansach z kurtyzanami.

Na przełomie 11 lat, grałem w kilka tytułów, ale to te przyprawiały mnie o prawdziwy ból oczu i głowy, wciągały. Mimo tylu lat, dalej mam problem z odpowiedzią, jaki gatunek gier lubię, a może ja ich wcale nie lubię, tylko czasem zdarzy mi się „zapomnieć” i wciągnąć na kilka kwadransów.

A Wy gracie jeszcze w gry, macie jakieś rekordy, typu 14 godzin w jakąś strategię czy innego WoW'a? Nosicie już okulary? :)